Uncategorized

Η Ιστορία μας…

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Κώστας Γεωργιόπουλος αποτελεί την επιτοµή του αυτοδηµιούργητου επιχειρηµατία. Στα δώδεκά του χρόνια ξεκίνησε να δουλεύει µεροκάµατο πηγαίνοντας παράλληλα στο νυχτερινό σχολείο, στα δεκαεφτά του είχε 8 άτοµα προσωπικό και σήµερα διευθύνει µαζί µε τον δίδυµο αδελφό του Γιάννη και τα παιδιά τους, 7 καταστήµατα επίπλων, κατέχοντας πλέον κυρίαρχο ρόλο στην αγορά επίπλου της Πάτρας.

Όλα ξεκίνησαν από ένα µικρό µαγαζί ηλεκτρικών ειδών, 20 τετραγωνικών µέτρων, στην καρδιά της Πάτρας, µε σύµµαχο τη νεανική ορµή τους και την αισιοδοξία που είναι συνώνυµη του επιχειρηµατικού δαιµονίου και του ρίσκου που αυτό συνεπάγεται. Για να είµαστε πιο ακριβείς όλα ξεκίνησαν από την έµφυτη αγάπη του Κώστα Γεωργιόπουλου για το εµπόριο. «Ήµασταν φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας µου, κτηνοτρόφος από το Λιµνοχώρι Αχαΐας και η µητέρα µου αγρότισσα από του Λάππα, εγκαταστάθηκαν στην Πάτρα. Εδώ γεννήθηκα εγώ και ο αδελφός µου. Ο πατέρας µου είχε περίπτερο, η µητέρα µου έκανε διάφορες δουλειές για να βοηθήσει την οικογένεια και παράλληλα τον βοηθούσε στο περίπτερο. Δουλεύω από δώδεκα χρονών, ως τεχνικός ηλεκτρικών συσκευών. Στα 16-17 έφτασα να έχω 8 υπαλλήλους. Κάναµε service σε ηλεκτρικά είδη και εγκαταστάσεις σε σπίτια. Τότε µας παρακαλούσαν από τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ και τον Δήµο να εργαστούµε ως µόνιµοι. Είχα όµως αγάπη για το εµπόριο και τις επιχειρήσεις από τότε και αποφάσισα να ρισκάρω». Αναρωτιέµαι αν παρασύρθηκε σε εκείνη την τρυφερή ηλικία να κάνει «µεγάλη ζωή», έχοντας ξαφνικά αποκτήσει µεγάλο εισόδηµα. «Ήµουν σφιχτός. Είχα διάθεση να δηµιουργήσω. Υπήρχαν έµποροι που τους θαύµαζα, που αποτελούσαν για µένα πρότυπα, ήθελα να τους µοιάσω. Χτυπούσα την πόρτα και µε δέχονταν, µου έδιναν συµβουλές. Ο κος Γιάννης Γκολφινόπουλος ήταν ένας από αυτούς. Θυµάµαι όταν είχα πρωτοανοίξει το µαγαζί πήγαινα στον Εµπορικό Σύλλογο και καθόµουν πίσω, ντρεπόµουνα».

Κι από τα ηλεκτρικά είδη, στο συνεταιρισµό επίπλων Standa που ξεκίνησε από µεγάλα ονόµατα της τότε τοπικής αγοράς ηλεκτρικών ειδών. «Εγώ ήµουν ο νεότερος. Προφανώς ήθελαν τις νέες ιδέες, είδαν και τη διάθεση δουλειάς που υπήρχε και έτσι γίναµε εγώ και ο αδελφός µου µέλη στο συνεταιρισµό». Έκτοτε τα ηλεκτρικά είδη θα αποτελούσαν παρελθόν και το όνοµα Γεωργιόπουλος θα γινόταν συνώνυµο του επίπλου. Ο Κώστας και ο Γιάννης Γεωργιόπουλος, απέδειξαν ότι η υπόθεση – έπιπλο, δεν απέχει και πολύ από την έννοια της τέχνης και της αισθητικής, µε την οποία κατάφεραν να ταυτιστούν, αποτελώντας σήµερα µια από τις πρώτες επιλογές όσων θέλουν να µετατρέψουν το σπίτι τους σε έναν µικρό, κοµψό και λειτουργικό παράδεισο.

Σαράντα σχεδόν χρόνια µετά, ο Κώστας και ο Γιάννης Γεωργιόπουλος εξακολουθούν να κάνουν τη διαφορά στο χώρο του επίπλου, έχοντας πλέον στο πλευρό τους τα παιδιά τους, το νέο «αίµα» της οικογένειας, που έχουν κληρονοµήσει το… µικρόβιο του επιχειρείν.

Πάνω απ΄ όλα όµως, το …µικρόβιο του επιχειρείν µε συνέπεια και ποιότητα.

Για αυτό το λόγο και η επιλογή της ατάκας «έπιπλα κύρους» κάτω από την φίρµα του οµίλου επιχειρήσεων Γεωργιόπουλος, που περιγράφει µε απόλυτη ακρίβεια τη µακρά διαδροµή και το δυναµικό παρόν στο χώρο του κλασικού και του µοντέρνου ντιζάιν, αποτελώντας το σήµα κατατεθέν της εταιρίας.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ 1971

Ήταν 1971, όταν ο Κώστας Γεωργιόπουλος έκανε το πρώτο καθοριστικό βήµα µε ένα µικρό κατάστηµα ηλεκτρικών ειδών, στη συµβολή των οδών Γεροκωστοπούλου και Ρήγα Φεραίου. Δύσκολα χρόνια. Αλλά και εξίσου γοητευτικά, καθώς η πρόκληση είναι η βάση της δηµιουργίας. «Από τη µια πλευρά οι οικονοµικές δυνατότητες ήταν πολύ περιορισµένες και από την άλλη δεν υπήρχαν γνωριµίες» λέει σήµερα στο BEST ο άνθρωπος που άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι µιας από τις πιο επιτυχηµένες επιχειρήσεις στο χώρο του επίπλου της περιοχής µας σήµερα. Η κοινή πορεία µε τον αδελφό του Γιάννη, ξεκίνησε το 1972, όταν αυτός εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, οπότε και ρίχτηκαν από κοινού στη µάχη της αγοράς. Είναι η εποχή που η εµπορία επίπλων βρίσκεται στα «κάτω» της. Η ίδια η «χηµεία» της αγοράς είναι αυτή που επιβάλλει τη δηµιουργία συνεταιρισµού εµπόρων επίπλων, στον οποίο εντάσσονται τα δύο αδέλφια για να καταβάλουν τη δική τους προσπάθεια, «έχοντας ως όπλο την εργατικότητα, την εντιµότητα και τις καλές σχέσεις µε την κοινωνία», όπως τονίζουν. Εξαρχής διαχωρίζουν αρµοδιότητες και το1978 προκύπτει, το πρώτο προσωπικό κατάστηµα, εκτός συνεταιρισµού, µε την επωνυµία «ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ έπιπλα κύρους», στην οδό Έλληνος Στρατιώτου 1. Μια από τις συνεργασίες σταθµούς στην πορεία τους ήταν αυτή µε τους αδελφούς Νιάρχου της Media Strom, τη δεκαετία του ’80. Μια συνεργασία που κρατάει µέχρι σήµερα και την οποία µνηµονεύει ο Κώστας Γεωργιόπουλος. Ακολουθούν το 1993 ο ιδιόκτητος σύγχρονος εκθεσιακός χώρος στην Ακτή Δυµαίων 80, µε τον διακριτικό τίτλο «ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ έπιπλα κύρους», που αποτελεί το κεντρικό κατάστηµα, το1997 το κατάστηµα στη Ν.Ε.Ο. Πατρών – Αθηνών 11 αλλά και τα υποκαταστήµατα της Media Strom (Γούναρη & Πατρών – Κλάους), ενώ το 2005, ένα ξεχωριστό κατάστηµα, το Μore Design by Georgiopoulos που οι δηµιουργοί του το χαρακτηρίζουν ως την κορωνίδα του επιχειρηµατικού οικοδοµήµατός τους, προστίθεται στην επιχείρηση. Και το …οικοδόµηµα, δεν χτίστηκε αβασάνιστα.

Η «ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ» ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ

Κάθε βήµα ήταν και ένα µεγάλο ρίσκο, την έκβαση του οποίου κανείς δεν µπορούσε να προβλέψει µε απόλυτη σιγουριά. «Εκείνη την εποχή το µόνο που κοίταζα ήταν να σταθώ στα πόδια µου. Δε φανταζόµουν καν ότι θα µπορούσα να έχω µια τέτοια επαγγελµατική εξέλιξη αλλά και µια τόσο µεγάλη και ωραία οικογένεια και αυτό ήρθε ως δώρο Θεού. Η προσπάθεια ήταν µεγάλη, µιας και – ιδίως όταν δηµιουργήσαµε το κατάστηµα της Έλληνος Στρατιώτου -, χρειαζόταν να µας εµπιστευθούν οι τράπεζες, για να µας πιστώνουν. Όµως σιγά – σιγά το καταφέραµε και µας εµπιστεύτηκαν όχι µόνο οι τράπεζες, αλλά και ο κόσµος, που ήταν και το σηµαντικότερο. Εµείς προσφέραµε τον καλό µας εαυτό και εκείνοι µε τη σειρά τους, µας προσέφεραν τη στήριξή τους. Τους αγαπήσαµε και µας αγάπησαν. Η πιο δύσκολη εποχή ήταν το 1972-73, το µαγαζί δεν έβγαινε. Με τον αδελφό µου µεταφέραµε µόνοι µας µε ένα αυτοκίνητο τα εµπορεύµατα. Τα πρώτα χρόνια είχαµε ένα τρίκυκλο για τις ηλεκτρικές συσκευές και όταν φτάναµε στη Γούναρη λόγω ανηφόρας σταµατούσε και αναγκαζόµαστε να το σπρώχνουµε. Επιµείναµε όµως. Είχαµε και τους γονείς που µας υποστήριζαν, και το σπιτάκι τους υποθηκεύτηκε για να πάρουµε δάνειο» λέει ο Κώστας Γεωργιόπουλος. Πέρα από την οικογενειακή υποστήριξη, κάποιες φορές η βοήθεια ήταν αναπάντεχη. «Εκείνες τις στιγµές ήταν εξαιρετικά δύσκολο να σου δώσουν οι τράπεζες δάνειο, και δεν συζητάµε για µεγάλα ποσά, σκεφτείτε δανεισµό επιπέδου 50.000 δραχµών!!! Τότε λοιπόν, ο κος Βαγγέλης Καρούσος, ο διευθυντής της Εµπορικής Τράπεζας έστειλε στα κεντρικά ένα πολύ ευνοϊκό δελτίο για εµένα, µε εκτιµούσε, µου δίδασκε οικονοµική διαχείριση, δεν τον ξεχνάω». Βασικό συστατικό της επιτυχίας, ήταν και είναι η ειλικρίνεια. Και αυτό, οι αδελφοί Γεωργιόπουλοι το διδάχθηκαν από γνωστούς εµπόρους της Πάτρας.

Ο Κώστας Γεωργιόπουλος µνηµονεύει τα πρόσωπα του Συνεταιρισµού Επίπλων, που υπήρξαν µε τον τρόπο τους «δάσκαλοι», όπως ο Νάσος Παπαναγιώτου, ο κος Γιώργος Νικολετάτος, ο Βασίλης Καραθανάσης, ο κος Νίκος Δούβρης και ο κος Γρηγόρης Κουβεριανός.

«Μου έµαθαν την ψυχραιµία και την εντιµότητα στο εµπόριο, αλλά και τις καλές σχέσεις µε την κοινωνία και την οικογένεια. Πραγµατικά τους οφείλω πολλά και θεωρώ ότι ήµουν καλός µαθητής τους», εξοµολογείται.

Εύκολα µπορεί να αντιληφθεί κανείς ότι σε όλη αυτή τη διαδροµή, υπήρξαν στιγµές, που οι απόψεις των δύο αδελφών- συνεταίρων, δεν ταυτίζονταν και κατά συνέπεια προέκυπταν διαφωνίες.

Η διαφωνία της παραγωγικότητας και η συµφωνία του δηµιουργικού «µαζί». Δύο συνιστώσες της επιτυχίας της επιχειρηµατικής εξίσωσης που πέρασαν ως κληρονοµιά στη νέα γενιά, στα παιδιά του Κώστα και του Γιάννη, τα οποία ανέλαβαν την ευθύνη να συνεχίσουν την παράδοση και να χτίσουν τα θεµέλια της πρωτοπορίας στη νέα εποχή.

ΤΑ ΜΗΛΑ ΕΠΕΣΑΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΛΙΑ

Το µήλο – ή µάλλον τα …µήλα – έπεσαν κάτω από τη µηλιά.

Το «µπαλάκι» του επιχειρείν, βρίσκεται πλέον στο «γήπεδο» της Κατερίνας που δραστηριοποιείται αυτόνοµα στο κατάστηµα της Ακρωτηρίου 361, του Τάκη, της Χρυσάνθης και της Ελπίδας, (παιδιά Κώστα Γεωργιόπουλου), του Παναγιώτη και της Σοφίας (παιδιά Γιάννη Γεωργιόπουλου). Και οι έξι, µετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους άρχισαν διαδοχικά, από το 1995 και έπειτα, να ασχολούνται µε την οικογενειακή επιχείρηση. «Είναι για µας κάτι συγκινητικό και τιµητικό, και το κυριότερο είναι ότι τα παιδιά µας πίστεψαν στις αρχές που είχαµε, ενώ εξέλιξαν τη δουλειά µας ακόµα περισσότερο, µε τις καινούργιες και σύγχρονες ιδέες τους», αναφέρει ο Γιάννης Γεωργιόπουλος, ο οποίος µαζί µε τον αδερφό του έδωσε στη νέα γενιά, µία και µοναδική συµβουλή: «Nα είναι καθαροί και έντιµοι και να πιστέψουν στον εαυτό τους και στο όραµά τους, γιατί καθένα από τα νέα παιδιά έχει το δικό του όραµα». Και συµπληρώνει ο Κώστας Γεωργιόπουλος «Όταν κάνεις κάτι µε αγάπη θα έχει επιτυχία. Δεν κοιτάξαµε ποτέ το προσωπικό συµφέρον, προείχε η προκοπή και η πρόοδος, κάτι που συνεχίζεται και από τα παιδιά µας. Σε αυτό συνέβαλλαν και οι σύζυγοί µας που φρόντιζαν τα παιδιά και συγχρόνως βοηθούσαν στη δουλειά».

Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ

Ο Κώστας Γεωργιόπουλος πιστεύοντας στις εµπορικές συνεργασίες, µε µεγάλη προσπάθεια και κόπο ιδρύει το 1999 τον πρώτο πανελλαδικό συνεταιρισµό εµπόρων επίπλων Ελλάδος (Cassoo) µε κεντρικά γραφεία στην Αθήνα και 22 καταστήµατα στην περιφέρεια, προλαµβάνοντας τις εξελίξεις που θα έφερνε η παγκοσµιοποίηση στο εµπόριο και παραµένοντας 9 χρόνια ως πρόεδρος της Cassoo ΑΕ.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Ο Κώστας και ο Γιάννης Γεωργιόπουλος έχουν αναπτύξει παράλληλα έντονη κοινωνική δράση και προσφορά, σε δεδοµένες στιγµές, κατά τις οποίες συνάνθρωποί µας βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, (π.χ. ο καταστροφικός σεισµός του Αιγίου, οι µεγάλες φωτιές στην Αιγιάλεια το 2007), ενώ σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η απόφασή τους να δηµιουργήσουν και να προσφέρουν το 2004 τον πρώτο κοινωνικό, πνευµατικό χώρο στον εκπολιτιστικό σύλλογο Λεύκας, για οµιλίες, εκδηλώσεις και επιµορφωτικά σεµινάρια. Παράλληλα, ο Κώστας Γεωργιόπουλος έκανε ένα ακόµα βήµα δηµιουργώντας, µαζί µε µια οµάδα φίλων του, το πρώτο Πνευµατικό Κέντρο Ανθρωπίνων Σχέσεων (αστική µη κερδοσκοπική εταιρεία), µέσα από το οποίο αναδεικνύονται ζητήµατα που αφορούν το παιδί, τη µητέρα, την οικογένεια, αλλά και την ασφαλή οδήγηση, µε τη συνδροµή ειδικών και επιστηµόνων. Και όλα αυτά γιατί πιστεύει ότι «Η ζωή είναι τέχνη», άποψη που αποκαλύπτει ο σχετικός τίτλος του πρώτου βιβλίου του, που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Μέσα από τις λίγες αλλά περιεκτικές σελίδες του αναδεικνύει τη σηµασία της αυτογνωσίας, υπογραµµίζοντας παράλληλα την ανάγκη να ακολουθήσει ο καθένας από µας την πνευµατική οδό, ώστε να µη χαθεί η οµορφιά της ζωής. «Από νέος πίστευα ότι είµαστε παιδιά του Θεού, πνευµατικά όντα, που έχουµε πάρει ανθρώπινη µορφή και οφείλουµε στη ζωή µας να γνωρίσουµε περισσότερο τον εαυτό µας και να προσφέρουµε στους συνανθρώπους µας. Αυτό είναι το επόµενο βήµα που θέλω να κάνω στη ζωή µου».

Συνέντευξη στο περιοδικό The Best Νοέμβριος 2009

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *